dwa tysiące dziesiąty

Na koniec

2010-12-31T15:02:00.007+01:00

dwa tysiące dziesiąty za nami. Dziękuję za to, że byliście moimi czytelnikami i obserwatorami (!), za Wasze towarzystwo, słowa oraz czas, który mojemu pisaniu poświęciliście. Zapraszam teraz do czytania dwa tysiące jedenastego!

Do zobaczenia!

Szczęśliwego!

2010-12-31T09:23:00.010+01:00

źródło: Internet

Miło było

2010-12-30T19:19:00.004+01:00

W zeszłym roku zajmowałam miejsce drugie, w tym roku... jestem pierwsza. Wow!

Otwarte pytanie

2010-12-30T08:39:00.005+01:00

źródło: Internet

Wydawało mi się do tej pory, że.... nie ma głupich pytań, są tylko głupie odpowiedzi. Teraz czas to ponownie rozważyć.;-)

źródło: le love

Kartka z zeszytu

2010-12-28T09:27:00.002+01:00

Statystycznie

2010-12-27T11:37:00.004+01:00

statystyki 2010/ 2009 liczone od maja 2010 do grudnia 2010;
stan: 27 grudnia 2010r.

Nie przepadam za statystyką; lubię bardzo cytat z Benjamina Disraeli, który powiedział kiedyś, że na świecie są trzy rodzaje kłamstw: kłamstwa, przeklęte kłamstwa i statystyki.

Jakiś czas temu na platformie Bloggera pojawiła się ze statystyką zakładka. Spoglądam sobie na nią trochę z przymrużeniem oka - bywa zabawna, czasem smutna, raz na jakiś czas inspirująca. Najważniejsza jest dla mnie ilość odsłon bloga, przekładająca się na liczbę moich czytelników i jeszcze... nazwy krajów, z których pochodzą.

Pozdrowienia dla tych, co nad morzem (Izrael) i dla Arabii Saudyjskiej!

Ilości odsłon poszczególnych postów dowodzą, że... najpopularniejsza na moich blogach jest erotyka. Zastanawiałam się już nad tym, czy by nie dodawać raz w miesiącu, jak kartki z zeszytu i ramy myśli, jednego erotycznego wiersza ze zbioru setki mi znanych... Ale wierszy w całym Internecie jest mnóstwo, łatwo je po tytułach znaleźć, po co się po raz kolejny powielać?

Bawi mnie bardzo fenomen popularności tekstu o chińskich pałeczkach. W zeszłym tygodniu koleżanka z pracy zdradziła mi, że bardzo rzadko sięga po mięso, bo nie chce być cmentarzem dla zwierząt - też zapożyczyła to, myślę, albo z chińskiego przysłowia, albo od dalekowschodniego myśliciela.

Zastanowię się jeszcze nad popularyzacją chińskich przysłów na dwa tysiące jedenastym.

W statystykach Bloggera można jeszcze znaleźć odpowiedź na pytanie, które wyszukiwane słowa kluczowe prowadzą do mnie (tak, permanentna inwigilacja). Są to:

dwa tysiące dziewiąty
dwa tysiące dziesiąty
dwa tysiące dziesiąty blog
monica bellucci zdjęcia
erotyk na dobranoc
lody włoskie
pałeczki chińskie
globish

Stąd wiem, że fani Bellucci wpadają do mnie tylko na chwilę, zapisz obraz jako, zaś ci, którzy wpisują w Google dwa tysiące dziesiąty blog, zostają na dłużej. A na co liczą fani lodów włoskich - nie mam pojęcia...

Łączna liczba wyświetleń mojego bloga od maja do grudnia 2010r. (z wyłączeniem własnych) to ponad piętnaście tysięcy. Bardzo ładnie, jeśli się weźmie pod uwagę słowa mojej siostry, która przedwczoraj powiedziała: "Ula, ty sobie wybrałaś trudny temat na bloga"...

Zdaję sobie z tego sprawę. I wcale mnie to nie zniechęca!:-)

Czas: start!

2010-12-24T08:49:00.007+01:00

Od dziś do sylwestra życzymy sobie... Do siego roku!

Prezent dla mnie

2010-12-23T12:49:00.003+01:00

Każdego roku - trochę z przymrużeniem oka - twierdzę, że jestem dla siebie najlepszym mikołajem.

Z grona Rzeczy mogę wybrać te, które w grudniu najbardziej mi się podobają i kupić je dla siebie z niekłamaną przyjemnością. Ale jest wokół mnie grono ludzi, którzy równie dobrze mnie (jak ja siebie) znają i... wcale nie są na straconej pozycji. Ba, jeden z najpiękniejszych prezentów, jaki można mi dać, ciężko nawet nazwać "materialnym".

To bardzo starannie napisana wiadomość - dłuższy lub nawet krótszy e-mail, komentarz, a nawet stusześćdziesięcioznakowy sms, w którym żaden z błędów napiętnowanych na dwa tysiące dziesiątym nie istnieje. Piękny zaimek tę. Wziąć i przełączyć. Oryginalne superzdjęcie. I jeszcze na końcu... PS (bez kropki).

Staram się zawsze przy odpisywaniu za ten 'prezent' podziękować; bywa, że się powtarzam. Teraz też.:-)

Świąteczne, językowe starocie

2010-12-21T17:25:00.006+01:00

[...] Archaizmem najczęściej się pojawiającym w naszych kolędach jest czasownik "bieżyć", którego rdzeń - bież - odnajdujemy dziś w takich słowach jak bieżnia czy bieżnik. On sam jednak został wyparty przez formy typu biec, zdążać, zmierzać. Za to w kolędach mamy: "bieżeli do Betlejem skwapliwie" ("Anioł pasterzom mówił"), "zaraz do Betlejem czym prędzej bieżeli" ("Hej, w dzień narodzenia"), "byśmy tam pobieżeli i ujrzeli" ("Wesołą nowinę"). "W żłobie leży, któż pobieży", "Przybieżeli do Betlejem" [...].

Powszechnie używanemu rzeczownikowi "ochota" towarzyszy we współczesnej polszczyźnie przymiotnik "ochotniczy" - znaczący tyle, co "właściwy ochotnikowi, dobrowolny, samorzutny" (mówimy np. o ochotniczej służbie wojskowej). Kiedyś funkcjonował jeszcze przymiotnik "ochotny", znaczący tyle co "żwawy, skwapliwy, szybki" ("Czuję się ociężałym, chciałbym być ochotnym" - zwierzał się Piotr Skarga). I w kolędzie "Przybieżeli do Betlejem" śpiewamy: "oddawali swe ukłony w pokorze Tobie z serca ochotnego"... Oddawali z serca ochotnego - czyli "skwapliwie, z serca pełnego żaru uczuciowego" [...].

A gdy w kolędzie "Anioł pasterzom mówił" śpiewamy, że "Chrystus się nam narodził w Betlejem, nie bardzo podłym mieście", pamiętajmy, że przymiotnik podły użyty tu jest w dawnym znaczeniu "niski, pospolity (urodzeniem), gminny, ubogi" [...].

Najczęstszym z kolei archaizmem gramatycznym jest w polskich kolędach dawny narzędnik liczby mnogiej z końcówką "-y": "złożyła Go między bydlęty" ("Cieszmy się"), "cześć oddają i witają Pana nad Pany" i "Trzej Królowie przyjechali z wielkimi dary" ("Narodził się Jezus Chrystus"), "z włosy złotymi, skrzydły białymi" ("Mizerna, cicha"), "(z) wszystkim znaki" ("Wśród nocnej ciszy"). Formy tego typu zachowały się do naszych dni tylko w najczęściej używanych wyrażeniach: przed laty, dawnymi czasy, innymi słowy, pan nad pany (jak w cytowanym fragmencie kolędy "Narodził się Jezus Chrystus"). Poza nimi wszechwładnie zapanowała końcówka "-ami" (...) - współcześnie zaśpiewalibyśmy: "między bydlętami", "z wielkimi darami", "pana nad panami", "z włosami złotymi, skrzydłami białymi", "(z) wszystkimi znakami" [...].

Gdy w czas Bożego Narodzenia rozbrzmiewać będą w kościołach i domach (oraz w radiu i tv - przyp. u.) piękne polskie kolędy, nich przynajmniej przez krótką chwilę zachwyci nas także uroda ich słów, odkrywających nieraz stany polszczyzny, które dawno temu odeszły w językową przeszłość.

Jan Miodek, Archaizmy w kolędach polskich.

Dobre warunki narciarskie w Betlejem*

2010-12-19T19:45:00.005+01:00

"Nie idzie o to, czy ja Święta lubię, czy nie lubię - odpowiada Grzegorz Siódmy. - Idzie o to, że paradoksalnie czas Świąt jest specjalnie otwarty na pogaństwo. Bóg się rodzi, ale świata nie ma komu pilnować. Wszechmogący się skrył, a Nowo Narodzony - choć już jest - jest, jakkolwiek by patrzeć, oseskiem zaledwie i specjalnych cudów jeszcze dokonać nie potrafi..."

*(to nie jest błąd rzeczowy, to jest uprawnione u artystów myślenie mityczne)

Jerzy Pilch, Tysiąc przeszkód [w:] Pod dobrą gwiazdą. Opowiadania, Kraków 2009.

Święta - językowo i cynicznie (o handlu)

2010-12-18T17:16:00.008+01:00

Rada Języka Polskiego nie tylko ustaliła zalecenia dotyczące nadawania imion dzieciom osób narodowości polskiej i obywatelstwa polskiego ("Daj mi imię"), ale także ustanowiła zasady pisowni... słownictwa religijnego.

źródło: www.kul.pl

Tych ustaleń jest siedemnaście. Nazwy sakramentów świętych i okresów liturgicznych, świąt i tytułów kościelnych, nazwy budynków, obiektów, modlitw, nabożeństw, itp.

Co najciekawsze - większość tego wszystkiego piszemy małą literą. Małą, chyba że... dużą. A dużą wtedy, kiedy podchodzimy do tematu emocjonalnie.

Jest komunia święta (sakrament) i Komunia Święta (uroczystość emocjonalna), wielki post i Wielki Tydzień, ojciec święty i Ojciec Święty, łaska Boża i Łaska Boża, msza święta i Msza Święta, krzyż i Krzyż Święty. Ponieważ nasz naród bardzo emocjonalny jest, w zakresie słownictwa religijnego mógłby używać w sumie tylko tych wielkich liter. Bezbłędnie.

Do zapamiętania zapisałam sobie:

Nazwy świąt piszemy dużą literą (wszystkie człony nazwy) np.: Boże Narodzenie, Wielkanoc, Środa Popielcowa (i Popielec), Wniebowzięcie, Boże Ciało, Zielone Świątki, Dzień Zaduszny, Niedziela Wielkanocna, Niedziela Zmartwychwstania, Poniedziałek Wielkanocny, Wielki Czwartek, Wielki Piątek, Wielka Sobota. Wyrazy: święto, dzień zapisujemy małą literą, jeśli nie są integralną częścią nazwy (jeśli mogą być pominięte, a nazwa będzie zrozumiała), w przeciwnym wypadku stosujemy dużą literę: święta Bożego Narodzenia, święta Wielkanocy, dzień Wszystkich Świętych, ale Dzień Zaduszny (jeśli chodzi o święta wielkanocne, oba wyrazy piszemy małą literą, ponieważ jest to peryfraza Wielkanocy).

Wyraz gwiazdka, który może być zarówno nazwą dnia (dni) świątecznych, jak i nazwą zwyczaju, w obu znaczeniach piszemy małą literą ze względu na odcień potoczności.

Nazwy obrzędów, zabaw i zwyczajów związanych z danym świętem piszemy małą literą, np.: mikołajki, dyngus, lany poniedziałek.

Zestawienie święty mikołaj pisze się małą literą, jeśli nie chodzi o konkretnego świętego, np. Wynajął świętego mikołaja.

Pierwszy człon nazw: ojcowie Kościoła, doktorowie Kościoła piszemy małą literą (drugi człon zawsze dużą, wbrew słownikowi ortograficznemu!).

Wieczernik traktujemy jako nazwę własną miejsca i piszemy dużą literą. Również wyrażenie Gwiazda Betlejemska uważa się za nazwę własną (także dla odróżnienia od gwiazda betlejemska w znaczeniu rośliny). Nazwy miejsca: Ziemia Święta, Ziemia Obiecana piszemy dużymi literami.

Dla zainteresowanych - do poczytania zasady wszystkie. A u myszy Darwina - "Handel w święta okiem cynika", polecam!

PS

Propozycje ustaleń były konsultowane z Radą Naukową Konferencji Episkopatu Polski oraz z Komisją ds. Kultu Bożego i Dyscypliny Sakramentów Episkopatu Polski. Nazwa tej drugiej nie przestaje mnie zachwycać...

"Kolęda dwóch serc"

2010-12-16T17:36:00.011+01:00

Pięć lat temu powstała polska wersja piosenki Wham "Last Christmas".

Umknął mi ten fakt zupełnie - dopiero w tym roku, przy okazji rozmów z dziewczynami, znalazłam gdzieś to nagranie i wsłuchałam w tekst, zaciekawiona, czy z nieśmiertelnego singla George'a zrobiono raczej polską ekranizację, czy może jednak całkiem dobrą, muzyczną adaptację...

Czterech panów: Piasek, Andrzej Lampert, Kuba Badach i Miecz Szcześniak śpiewa o kobiecie, która złamała [jedno?] męskie serce.

Od gwiazdki ciągle sam.
Dziś wzrok mój znowu
W pogoni za tobą gna.
Powiedz chociaż, czy mnie rozpoznajesz?
Kusić i rzucać - to takie zwyczajne...

Minął rok, pamiętam, co mówiłaś:
Zawsze razem - chociaż nie wierzyłaś.
Teraz wiem, odurzyło mnie.
To pewnie śnieg i blask,
I wina smak, i światło świec.

Na święta kolęda dwóch serc,
Choć tak szybko jak śnieg
Roztopił się sen.
Dziś wiem, że to zwykły żart,
Choć byłaś naprawdę blisko.

Na święta znów szansę ci dam,
Lecz pamiętaj, że to ostatni już raz.
Jest ktoś, kto - jeśli nie ty -
Dostanie w prezencie wszystko.

W krąg tłum nieznajomych,
Tak jak my wtedy - przytulonych.
Wiem, byłem twoim tłem,
Chwilą bez znaczenia.
Kimś, kto się nie liczy i nic nie zmienia.

Powiedz, nie brakuje ci mnie?
Czy we wspomnieniu wraca mój cień?
Jak to jest, że wielka miłość
Trwała jeden dzień,
Tylko dzień?

sł. Jacek Skubikowski

Wszystko pięknie, bardzo romantycznie, ale nie podoba mi się ten refren.

Oczywiście wiem, że serce to rzecz pojemna, pomieści niejednego. Serce to też, jak widać, piaskownica dla dorosłych, w której ludzie bawią się uczuciami jak grabkami. Dam ci moje, ale jeśli chcesz je tylko popsuć, to się, proszę, zastanów, bo tu obok siedzi ktoś, kto chętnie się ze mną pobawi...

Może jestem przeczulona. Lub - co wolę bardziej - niesentymentalna. Cztery ciepłe głosy i chwytliwa melodia to jeszcze trochę za mało, żeby oderwać moją uwagę od tego, co kryje się pod słowami.

Hej, Kolęda!

2010-12-14T20:26:00.005+01:00

źródło: Internet

Państwo Kolęda, bohaterowie komedii sprzed 28 lat, rozpoczynają na dwa tysiące dziesiątym sezon świąteczny. Mam nadzieję, że tytułu filmu, w którym wystąpili, nie muszę nikomu przypominać... Za to najlepsze teksty - z przyjemnością.

Władek! Ty wiesz, coś narobił? Czy z takim durniem, jak ty, można kształtować politykę rozwoju choćby rodziny!? Tobie zawsze coś wcisną: konia z ochłapem, krowę bez mleka, zięcia z wyrokiem.

Ja jestem podejściowy człowiek, każdemu pójdę na rękę.

Co ty, masz krosty na mózgu?!?

Córka z bękartem nie leży w moim światopoglądzie.

Żeby jego ogień gołego z łóżka wygnał prosto w przerębel! (do listy przekleństw - u.)

I co wam tak raptem oczy dęba stanęli...?

Karmelowy...

2010-12-13T16:25:00.004+01:00

Ja: Kasia, na sobotnim jarmarku kupiłam sobie - bo brakuje w moim życiu ostatnio czerwonego koloru - bardzo ładną gwiazdę betlejemską z krepiny. Zrobiona przez dzieci ze świetlicy, o ile pamiętam, sióstr karmelitanek.
Kasia: To wy macie w Zabrzu karmelitanki?
Ja: Teraz to już nie jestem taka pewna...
Kasia: A jak te siostry były ubrane? Kolor habitu?
Ja: Brązowy.
Kasia: I takie zakryte wokół głowy?
Ja: Tak, tak.
Kasia: Aha, no to Karmel.

A mnie tylko cukier w głowie... ;-)

Kici kici

2010-12-11T11:22:00.006+01:00

fot. Sara Lynn Paige, Simply Stardust

Pończosznictwo

2010-12-09T18:46:00.006+01:00

źródło: Internet

6 grudnia przyszedł do mnie jeden mikołaj i wręczył w prezencie... skarpety.

Ponieważ ja nie uznaję kapci, papci ani tym podobnych, a w moim mieszkanku jest tylko mały kawałek dywanu, skarpety stały się dla mnie prezentem wymarzonym: robione na drutach, w kolorach bożonarodzeniowych, ciepłe - jak lubię.

Ochronić zimą przed chłodem stopy wcale nie jest trudno. Ale całe nogi...

Tu z pomocą przychodzą wyroby pończosznicze: sto rodzajów skarpet, jakieś podkolanówki, zakolanówki, stópki, antyżylakowe, bezuciskowe i jeszcze masa innych, plus rajstopy i/ lub/ oraz pończochy.

Wokół tych drugich narosła już tak wielka filozofia, że nic, tylko brać. Modelować nogi. Działać na wyobraźnię. Wszystko to jednak jest dla mnie podszyte... francuszczyzną; głowę bym dała, że pończochy są jakimś zapożyczeniem językowym z kraju żab i wina. A jednak nie - mają swoje miejsce w słownikach języka polskiego, jest tam nawet (jedna) pończocha.

Kobiety zwykle dzielą się na zwolenniczki rajstop (jaka nazwa!) i na zwolenniczki pończoch. Choć według definicji rajstopy to... po prostu pończochy stanowiące całość z majtkami (SJP).

Znowu idzie zima... Ja jestem fanką wszystkiego, w czym mi ciepło - i w uda!:-)

Na sumieniu

2010-12-07T22:00:00.002+01:00

Liniowy

2010-12-06T15:23:00.004+01:00

Linie są dwie: *najmniejsza linia (czego?) oporu i linia (czego?) najmniejszego oporu.

autor: Marcin Wicha, WICH

Polecam tę drugą, bo... jest logiczna. Jaki sens ma chodzenie po liniach najmniejszych?

Muzyczny

2010-12-05T16:48:00.005+01:00

źródło: sayingimages.com

Singielka... Singiel to utwór zapowiadający całą płytę. Czuję w tym słowie coś, co otwiera większy zbiór, co jest preludium, wstępem, zaproszeniem. Dlatego czasem mówię tak o sobie.

Agnieszka Krukówna

fot. Zuza Krajewska i Bartek Wieczorek

Cygański

2010-12-04T12:36:00.004+01:00

Antoni Piotrowicz, Cyganka z mandoliną
olej na płótnie, 1922 r.
zbiory Muzeum Ziemi Chełmińskiej

To było w zeszłym miesiącu - odkrywałam wtedy stronę Rady Języka Polskiego i znalazłam odpowiedź pani Krystyny Długosz- Kurczabowej (UW) na pytanie, dotyczące zapożyczeń z języka cygańskiego w polszczyźnie [ogólnej].

Są? Czy może nie ma? W ogólnej - brak. Ale... w gimnazjum to co innego.

Język cygański to inaczej język romski. Należał do wielkiej prarodziny języków indyjskich. W Polsce rzeczownik Cygan (etnonim), o czym już pisałam, ma dwa znaczenia - to drugie tak negatywne (cyganisz?), że wprowadzono do polszczyzny ogólnej słowo Rom, które wywodzi się z cygańskiego rom 'człowiek'.

I koniec wpływu.

Inaczej sytuacja wygląda w tych regionach kraju, w których ludzie z Cyganami kontakt mają i mogą zapożyczyć sobie słowa do użytku potocznego. W Zabrzu furorę robi 'more' czyli chłopiec.

Obraźliwie.

W moim odczuciu językowym - trochę szkoda. Słowa z cygańskiego mogłyby się spokojnie odnaleźć wśród takich egzotycznych ciekawostek w polszczyźnie, jak wigwam, tipi (z indiańskiego), chałwa, wezyr (z tureckiego), henna, zenit (z arabskiego), buława, kajdany (z tatarskiego), brezent, pasat (z holenderskiego) czy tabu i bumerang (z języków Oceanii).

Imieninowy

2010-12-02T09:25:00.004+01:00

Mamy w naszym kalendarzu całkiem ładną sumę imprez, których nazwy pochodzą od imion. Koniec roku sprzyja im szczególnie!

Piszemy je jednak małą literą (walentynki i noc świętojańską też). Tylko wyjątkowo - już za dwa dni - będzie... Barbórka. Święto górnicze, którego nazwa pochodzi od św. Barbary, patronki górników.

Żałuję, że dzień moich imienin nie jest związany z żadnymi wróżbami i/ lub prezentami w skali ogólnopolskiej... Przydałoby się nam jakieś miłe święto w październiku!

Kartka z zeszytu

2010-11-29T20:01:00.000+01:00

Listy i inne zwierzęta

2010-11-27T11:27:00.012+01:00

Fred napisał w listopadowym numerze "Skarbu" list do świętego mikołaja*.

Urzekł mnie nie tylko tym, że nie zapomniał wspomnieć o prezentach dla swojego młodszego rodzeństwa (Misia, lat 5, nie pisze, ale mówi mi, co chce i Janek, lat 6,5, ale pisanie słabo mu idzie, też raczej mówi, może narysować). Fred dał list mamie, żeby sprawdziła go... pod względem ortograficznym!

Kochana mama.

Muszę przyznać, że podeszła do zadania profesjonalnie - na czerwono. Inne mamy zwykle poprawiają teksty niebieskim długopisem, dla niepoznaki... A ponieważ Fred praktycznie nie robi innych błędów niż ortograficzne (szczęściarz!), pracy wcale nie miała dużo.

W zabawkach dobra nie jestem, przyznaję, ale na zwierzątkach nieźle się znam. Dlatego w *homika dla Misi po prostu nie mogłam uwierzyć!

Nikt nie jest idealny; ja też tylko bywam.;-) Mama Freda przeoczyła jeszcze brak dwóch kropek na końcu zdań, brak dwóch cudzysłowów i nie skreśliła tej słynnej kropki przy post scriptum.

*Zwyczaj dawania prezentów szóstego grudnia jest nazywany mikołajem i jeśli o tym zwyczaju myślimy, życzymy bogatego mikołaja pisanego małą literą. Jeśli naszym zamiarem jest mówienie o osobie rozdającej dzieciom prezenty w charakterystycznym stroju, to nazwę tej osoby - mikołaj, święty mikołaj - również powinniśmy napisać małą literą. Jedynie jeśli mowa o konkretnym świętym biskupie, postaci historycznej, obowiązuje pisownia dużą literą: Święty Mikołaj lub w skrócie: św. Mikołaj.

Ewelina Pałka i Katarzyna Wyrwas (UŚ)

"Skarb" Rossmanna jest magazynem profesjonalnym, rozchodzi się w nakładzie czterystu tysięcy egzemplarzy. To znaczy, że po Polsce krąży teraz jakieś trzysta pięćdziesiąt tysięcy *homików i *Świętych Mikołajów od prezentów... Czas się bać.

Gościnnie

2010-11-27T10:38:00.005+01:00

Na blogu Szkiełka (Pracownia Małych Form Witrażowych) można przeczytać mój gościnny post pod tytułem "Fabryka aniołów" - zapraszam!

Naciś i wyciąg

2010-11-25T19:37:00.003+01:00

rysunki: Piotr Świderek

Więcej na: rysunki.bardzofajny.net

Kłopoty z dziewczynami

2010-11-23T17:26:00.006+01:00

To miejsce jest jak eks - chce, żebyś więcej dał

Pezet

fot. PRINCESS GHOSIE

Jak bardzo dziewuchy mogą popsuć krew...? - nie wiem, ale słowo dziewucha bardzo mi się ostatnio spodobało.

Tak naprawdę jest rubaszne, w moich ustach brzmi jednak serdecznie, żartobliwie. W językowej rodzinie dziewczyn są jeszcze: dziewka (i dziwka), dziewoja, dziewuszka i dziewuszysko... Nic poetyckiego, a przecież poezja jest kobietą.

Ostatnio usłyszałam gdzieś Ewuchę - również wpadła mi... w ucho. Może dlatego, że ona i dziewucha - w przeciwieństwie do staruchy i kłamczuchy - nie są tylko żeńską wersją jakiegoś rubasznego, męskiego słowa?

29

2010-11-22T21:48:00.004+01:00

źródło: sayingimages.com

Rzeczywiście?

2010-11-21T09:36:00.005+01:00

Mariusz [Treliński] przyznaje, że z wiekiem ma coraz większe przeświadczenie, że słowo "rzeczywistość" jest podejrzane, bo cała istota życia rozgrywa się w świecie psychicznym. Wszystkie uczucia - nasza miłość, namiętność, wiara, nadzieja, lęk - wszelkie te podstawowe batalie toczą się poza światem realnym, wewnątrz człowieka.

- Mnie w ogóle byt realny coraz mniej interesuje. Po co zarabiamy pieniądze? Po co walczymy? Co znaczą te nasze minizwycięstwa i przegrane? Tak naprawdę ocena pojawia się w naszej psychice, jest względna i tylko pozornie zależna od realności na zewnątrz nas.

Fragment artykułu Aliny Gutek "Nikt nie jest doskonały", Zwierciadło, październik 2010r. Fot. Jacek Poremba.

Okiem Megan

2010-11-20T10:29:00.008+01:00

Gdyby sześć lat temu ktoś was zapytał: chcesz obejrzeć wszystkie zdjęcia z wakacji, na których kiedykolwiek byłem? odpowiedź brzmiałaby krótko - nie. A dziś... ich oglądania (i umieszczania) nie mamy dość...

Bezmężna, bezdzietna

2010-11-18T17:28:00.005+01:00

źródło: Internet

Bardzo lubię bez. :-) W maju pachnie nim całe mieszkanie moich rodziców, a kiedy chcę sobie jesienią albo zimą przypomnieć ten aromat, zawsze powtarzam w pamięci tekst o rwaniu bzu genialnego Tuwima.

Narwali bzu, naszarpali,
Nadarli go, natargali.
Nanieśli świeżego, mokrego,
Białego i tego bzowego (...).

Ostatnio bez wraca do mnie przy okazji rozmów o czasie i pieniądzach - staje się wtedy nieprzyjemnym przyimkiem (bez kogo? czego?). Dość ciekawie dyskutuję sobie z kimś, gdy w rozmowie pada: "ach, Ula, bo ty nie masz własnej rodziny".

Przez ten ułamek chwili, póki nie pojawi się "no wiesz, o co mi chodzi", jestem jedna: bezmężna i bezdzietna, i zawsze wtedy czuję się jak wystrugany przez Pana Boga z drewka wybryk natury.

Bo przecież ja mam własną (i swoją) rodzinę. Niesamowitą! W niej ewenementy godne pióra mistrza Iwaszkiewicza. Po prostu... nie założyłam jeszcze swojej.

Dziś więc piszę o podkreślaniu różnic między mieć a założyć.

Naprawdę, nos mi wcale nie rośnie, kiedy kłamię!

Jutro

2010-11-17T22:12:00.002+01:00

fot. k.Manghi (Flickr)

Choć wiem, że dzień tygodnia o tej nazwie nie istnieje...

Na marginesie sprzed 6 lat

2010-11-15T15:58:00.004+01:00

Ułóżcie zdanie z imiesłowem popsuta.

- I jak Paweł, masz już?
- Jeszcze do tego nie *doszłem.
- Nie doszedłem, Paweł.
- Proszę pani, już dochodzę!

;-)

A jednak jest!

2010-11-14T16:17:00.006+01:00

źródło: Internet

Od początku tygodnia nazwa tych szczypczyków nie dawała mi spokoju...

W mojej łazience od zawsze leżała pęseta i tylko ta forma wydawała mi się poprawna. Potem zobaczyłam pincetę i się zaczęły - wątpliwości.

Słownik odpowiedział. Szczypczyki pochodzą z fr. pincette. Dziś obie wersje są poprawne: pinceta odnosi się do oryginalnej, zadomowionej w polszczyźnie grafii, a pęseta - do francuskiej wymowy.

Domyśliłam się też, dlaczego tę pierwszą tak trudno mi zaakceptować. Bo... kojarzy mi się, jak nic, z *piniędzmi!

Zabawy językiem angielskim

2010-11-13T11:14:00.002+01:00

Pewnego dnia w Belgii

2010-11-11T16:42:00.005+01:00

u. + d, sty 2008

"Zawsze marzyłem o Ostendzie. Kiedy podróżuję, nazwy pociągają mnie bardziej niż miejsca.

Słowa wznoszą się wyżej niż dzwonnice, rozbrzmiewają z odległości, niejednorodne, na przestrzeni tysięcy kilometrów, wyzwalają obraz.

Ostenda... Spółgłoski i samogłoski wykreślają plan, stawiają mury, definiują klimat (...).

Rozkładając mapę, od razu poczułem magię tych siedmiu czarnych liter wypisanych na niebieskim tle Morza Północnego - Ostenda. Moją uwagę przykuło nie tylko brzmienie nazwy (...).

Ostenda. Zaczynając od zdziwionego O i aksamitnie przechodząc w spokojne s, słowo to wywoływało w moich myślach obrazy słonecznej, piaszczystej plaży ciągnącej się w nieskończoność... Jako że w mojej głowie rozbrzmiewało ono ostentacyjnie, a nie ostendacyjnie, wyobrażałem sobie pastelowe ulice i błękitne niebo. Korzenie etymologiczne słowa oost-einde podpowiadały mi, że chodzi o miasto położone na zachodnim krańcu. W myślach nad brzegiem morza układałem domy z dachami zaczerwienionymi od wiecznie zachodzącego słońca".

To fragment opowiadania Erica - Emmanuela Schmitta pod tytułem "Marzycielka z Ostendy" w przekładzie Anny Lisowskiej, Kraków 2009.

Zdecydowanie zbioru opowiadań pod tym tytułem nie polecam.

Dwa tysiące dziesiąty w pigułce

2010-11-10T18:17:00.008+01:00

źródło: demotywatory.pl

Dziękuję tym, którym dobre oko pozwoliło na wychwycenie i przesłanie mi tego demota: Zuzie, Karolinie i Maciejowi. Nie wiem, jak Wy - ale ja patrzę na niego z niekłamaną satysfakcją!

PKO też lubi Mrożka

2010-11-10T15:21:00.007+01:00

źródło: Internet

Po zużytym przez media cytacie z księdza Twardowskiego (tym o pośpiechu i miłości), Mrożek - choć w tej kampanii pozbawiony ironii - i tak jest miłą odmianą!

Supercytat

2010-11-08T20:17:00.004+01:00

źródło: Internet

Wiadomo, że najlepszy ze wszystkich jest Superman. Bo jest jedynym superbohaterem, który udaje człowieka. Pozostali to ludzie, którzy wcielają się w role superbohaterów.

Tomasz Sianecki

Książkowe przekleństwo

2010-11-06T13:46:00.011+01:00

rys. Sławomir Mrożek

Dziś już zatarła się różnica między przekleństwami a wulgaryzmami.

Ja jednak, naprawdę nie wiem czemu, czuję ją i... pewnie dlatego nie przeklinam. Bywam za to wulgarna - wtedy, kiedy rzeczywistość boleśnie (dla mnie) nie przystaje do obrazu świata, który pielęgnuję w swojej głowie. Faworytów wśród wulgaryzmów nie mam, wśród przekleństw także nie. Mam tylko dobrą, do jednego i drugiego, pamięć.

Przekleństwa to obelżywe, wulgarne wyrazy używane w stosunku do kogoś lub dla wyrażenia gniewu i złości (SJP). Można miotać przekleństwa, obrzucić nimi kogoś, wybuchnąć gradem przekleństw.

Tym samym wyrazy na k*, p* czy j* wpisują się w tę słownikową definicję, choć dla mnie są "tylko" wulgarne. Za przekleństwo uważam to, co słownik podaje przy definicji drugiej, książkowej:

przekleństwo to wyrażone przez kogoś życzenie komuś złego losu, nieszczęścia, klęski itp., klątwa.

Do dziś pamiętam, jak niecałe dziesięć lat temu, o letnim wieczorze, siedziałam ze znajomymi na ławce i w pewnej chwili dziewczyna powiedziała chłopakowi, który nieustannie ją adorował, w złości: oby ci pomroka na oczy padła!

Mnie w życiu różni ludzie denerwowali, ale żeby życzyć (?) im oślepnięcia...?!?

Przecież język wymyślono między innymi po to, żeby ukryć myśli (za Pratchettem)!

Nowy instrument muzyczny

2010-11-06T12:54:00.002+01:00

z serii: wynalazki 1b (M.)

Wodny świat...

2010-11-04T19:15:00.009+01:00

projekt Of Recklessness and Water
fot. Elizabeth Weinberg

Umiejętność opisywania

2010-11-03T15:28:00.005+01:00

"Każdy Polak uważa, że to, co myśli ze szwagrem, to opinia całego narodu"
(07 zgłoś się).

Oto książka, którą we wrześniu dostałam od przyjaciół w prezencie...

... i która była dla mnie świetną lekcją zabaw językiem polskim!

Mój wybór najciekawszych opisów jest ponad kategoriami, które wymyślili autorzy:

Ja jestem tu, a gdzie pozostałych sześć cudów świata?

Lato jest piękne do pewnego stopnia - powiedział Celsjusz.

Marchew wzmaga potencję, ale trudno ją przymocować.

Na początku był chaos, a potem było jeszcze śmieszniej.

Nie podgryzaj bliźniego w dzień bezmięsny!

Gdzie dwóch się kłóci, tam można się wiele dowiedzieć.

Nie ma tego złego, co by nam nie wyszło.

Trochę człowieka i technika się gubi.

Czasem trzeba spojrzeć w tył, aby zobaczyć, co się zaraz stanie.

Wizyty zawsze sprawiają przyjemność - jeśli nie przyjściem, to wyjściem.

Po opanowaniu obszaru nie zapomnij powiadomić o tym przeciwnika.

I na koniec - mój ulubiony Mrożek:

Mnie świeci ostatni zachód słońca.
Tobie żarówka sześćdziesiątka.

Gadu - Gadu. 694 najlepsze opisy, Ewelina i Marcin Wasilewscy, Warszawa 2008.

Słodki listopad

2010-11-01T09:37:00.004+01:00

fot. dasha_mitsuba (Flickr)

Ach, wypij lekarstwo, wypij,
Niech oddech twój tak nie skrzypi!
- Jakiż to miesiąc?
- Gwiazdopad...

Brzechwa, fragm. "Pocieszenia"

Ja od końca wakacji czekam na listopad...

:-)

Ktoś tu łże

2010-10-30T16:34:00.007+02:00

Oto prawda: kłamać można tylko komuś (kłamałam mamie, że przyjdę w piątek na kawę) lub przed kimś (Patryk kłamał przede mną, że się pojawi wieczorem). Natomiast w moim otoczeniu już od jakiegoś czasu kłamie się... kogoś.

Marcin kłamał *nauczycielkę, ona kłamała *Basię, a ja stałam obok i się temu dziwiłam.

Bo kogoś to się przecież... okłamuje. Jak najbardziej poprawnie (sic!).

Kartka z zeszytu

2010-10-28T21:13:00.001+02:00

Co piszesz?

2010-10-27T21:35:00.005+02:00

UCHWAŁA ORTOGRAFICZNA NR 7 RADY JĘZYKA POLSKIEGO

W SPRAWIE ZAPISU NAZWY LISTU ELEKTRONICZNEGO
(PRZYJĘTA NA XII POSIEDZENIU PLENARNYM DN. 21 MAJA 2002 R.)

Poprawna forma nazwy listu elektronicznego to e-mail, potocznie: mejl.

Czyli... z moimi *mailami koniec.

;-)

Becoming Jane

2010-10-25T18:22:00.006+02:00

fot. Candice Lesage Austen (Flickr)

Mogę mieć Nadzieję!

2010-10-23T11:54:00.007+02:00

fot. Marcin Bublewicz

Za radą Mad szukałam Nadziei. I znalazłam! Ang. Nadine, Hope, franc. Espérance, Nadine, hiszp. Esperanta. Nadzieja jest imieniem pochodzenia grecko- łacińskiego, tłumaczeniem greckiego imienia Elpis lub łacińskiego Spes. Według średniowiecznej legendy Pistis (Wiara), Elpis (Nadzieja) i Agape (Miłość) były córkami męczennicy, świętej Zofii. Odpowiedniki tych imion znalazły się w wielu językach, np. w rosyjskim: Wiera, Nadieżda, Lubow, w angielskim: Faith, Hope, Charity, we francuskim: Foi, Espérance, Charité.

W Polsce upowszechniło się tylko imię Nadzieja, głównie na kresach wschodnich (źródło).

Możemy imiona nadawać, zmieniać, a nawet wymyślać - jak zauważyła Obsesja, Rada Języka Polskiego tylko wyraża opinie; to kierownik USC odmawia przyjęcia oświadczenia o wyborze imienia dla dziecka.

Stokrotka ma blisko do Jagody, a stąd już tylko krok do Maliny, Jarzębiny, Pigwy, Gruszki i Pietruszki, heh. A Trawa? Też piękna.

Spotkałam nawet w swoim życiu człowieka, który miał imię... po proszku do prania.

Rodzice, którym kierownik USC odmówił przyjęcia oświadczenia, mają swoje fora do wylewania smutków. Jedna z matek napisała tam:

nasz Kuba (nie Jakub, tylko po prostu Kuba) to pogwałcenie aż trzech zasad nadawania imion w Polsce (kończy się na 'a', jest nazwą geograficzną i zdrobnieniem). Jednak w urzędzie, pod który podlega szpital, w którym rodziłam, nie było najmniejszego problemu z zarejestrowaniem tego imienia.

Na Podlasiu Kuba to imię dobre dla psa.

Od kiedy o nadawaniu imion czytam, nie mogę zrozumieć jednej rzeczy: czemu rodzice upierają się przy jakiejś formie, zamiast wybrać imię, które przez urzędy jest akceptowane, a mówić do swojego dziecka jak tylko im się podoba?!? Niechby i nawet był Wilk. Opieniek. Tupak. Arkhan. Albo Vanilia. Nadawania imion nieoficjalnych, zdrobnień i przezwisk prawo przecież nie ogranicza!

I na koniec, w ramach ciekawostki: weszłam na stronę pana Wojciecha Sawickiego, którą poleciła pod poprzednim postem Mad. A tam znalazłam spis najnowszych polskich wynalazków (zaczerpniętych z USC!):

Imiona żeńskie: Aurora, Baba, Banita, Bieruta, Dzidzia, Dziwa, Etienette, Ewangelia, Fabienne, Gwiazda, Kaszmir, Koko, Kruszyna, Kukła, Lea, Lewa, Lenina, Likieria, Łajka, Mała, Muszka, Niania, Ona, Perła, Pipa, Prawda, Vienna, Vivienne, Wredzia.

Imiona męskie: Amor, Apostoł, Archanioł, Bach, Barek, Cherubin, Ever, Hytrek, Judo, Kwiecio, Król, Marks, Master, Misiak, Mordka, Mozoł, Nikon, Norwid, Nudzin, Numer, Paluch, Pascal, Pijus, Platon, Prus, Słoneczko, Solidariusz, Sony, Stalin, Winnetu, Wolter, Żurek.

Po prostu... podłość ludzka nie zna granic (za Jadwigą Kolędową z "Wyjścia awaryjnego").

Daj mi imię

2010-10-21T11:00:00.009+02:00

fot. Marcin Bublewicz

Dwa miesiące temu napisałam o tym, jak trudną sztuką jest nadanie dziecku odpowiedniego imienia. Zaś dwa dni temu na stronie Rady Języka Polskiego przeczytałam, jakie są zalecenia dla urzędów stanu cywilnego, dotyczące nadawania imion dzieciom osób narodowości polskiej i obywatelstwa polskiego.

Fascynujące!

Obowiązujące przepisy dają kierownikom urzędów stanu cywilnego prawo, a w niektórych wypadkach nakładają na nich obowiązek oceny nadawanych dzieciom imion. Zgodnie bowiem z art. 50 ustawy Prawo o aktach stanu cywilnego (DzU 1986 nr 36 poz. 180):

Kierownik Urzędu Stanu Cywilnego odmawia przyjęcia oświadczenia o wyborze dla dziecka więcej niż dwóch imion, imienia ośmieszającego, nieprzyzwoitego, w formie zdrobniałej oraz imienia nie pozwalającego odróżnić płci dziecka.

Ze szczegółów (mój wybór - u.):

Zaleca się nadawanie imion w postaci przyswojonej przez język polski, a więc np.: Jan, nie John lub Johann; Katarzyna, nie Catherine; Klara, nie łacińskie Clara ani włoskie Chiara; Małgorzata, nie Margareta; Marcin, nie Martin; Piotr, nie Peter itp.

Nie powinno się nadawać imion:

a. pochodzących od wyrazów pospolitych, takich jak antena, bławatek, goździk, kąkol, sonata, sonatina itp.
b. pochodzących od nazw geograficznych, np. Dakota, Eurazja, Korea, Malta.

Imiona nadawane w Polsce jako należące do języka polskiego powinny pozostawać w zgodzie z jego regułami gramatycznymi i ortograficznymi.

Imię powinno odróżniać płeć dziecka ze względów językowych (język polski wymaga odmiany imienia przez przypadki) i praktycznych. Wobec współczesnego zaniku dodawania do nazwisk kobiet tradycyjnych przyrostków -owa, -ina, -ówna, -anka, poza nazwiskami na -ska i -cka często tylko imiona wskazują płeć swych nosicielek, np. Zuzanna Nowak, Karolina Sobczyk; mylące by były np. zestawienia mecenas Susan Nowak, doktor Carol Sobczyk. Nie znając zaś płci nosiciela lub nosicielki imienia, nie można zbudować o nich poprawnego zdania po polsku.

Nie powinno się stosować pisowni archaicznej (wyjątkowo można taką pisownię zachować dla utrzymania już istniejącej tradycji rodzinnej), a także niezgodnej ze współczesną ortografią polską.

a. Piszemy ks, nie x (nie ma litery x we współczesnym alfabecie polskim), np. Aleksandra, Ksenia, Ksymena, także na końcu wyrazu, np. Aleks, Aleksa, Aleksowi... nie: Alexandra, Xenia, Xymena, Alex.

b. Piszemy w, nie v, a więc np. Wirginia, Wioleta; pisownia przez v może powodować niejednoznaczność wymowy: w czy f (tzn. np. “Fioleta”). Także -w-, nie -f- piszemy w imieniu Kwiryna, nie Kfiryna.

c. Piszemy -ia, -ie, jak nakazują przepisy ortograficzne, a nie -yja, -yje, np. Maria, Zofia, Gabriel, nie Gabryjel itd.

d. Piszemy k, nie c, w imionach pochodzenia łacińskiego, a więc Benedykt, nie Benedict; Klaudia, nie Claudia; Klemens, nie Clemens.

Nie powinno się nadawać imion zdrobniałych, powszechnie używanych nieoficjalnie, jak np.: Jaś, Kasia, Lonia, Wiesiek. Natomiast można nadać dziecku imię z pochodzenia zdrobniałe, skrócone, ale współcześnie odczuwane jako imię samodzielne, np. Betina, Lena, Nina, Rita.

Przy nadawaniu nowych imion, na które moda często szybko przemija i które mogą nie wejść do zbioru polskich imion, zaleca się stosowanie obcej oryginalnej pisowni, np. Dustin, Jessica, a nie Dastin, Dżesika.

Urzędnik powinien zwracać rodzicom uwagę na to, że dziecko będzie ponosić konsekwencje ich decyzji. Obce, nie przyswojone imię będzie w różny sposób wymawiane i zapisywane. Rodzice muszą pamiętać, że forma oficjalna imienia jest używana nic tylko przez nich, ale też w różnych środowiskach przez ludzi o różnym wykształceniu. Nie ma żadnych ograniczeń w nazywaniu dziecka w rodzinie czy wśród przyjaciół dowolnym zdrobnieniem. Forma oficjalna (urzędowa) imienia jest używana w sytuacjach i dokumentach oficjalnych (w dowodzie osobistym, dzienniku szkolnym, na świadectwach itp.) i powinna być jednoznaczna.

Podtrzymuje się zakaz nadawania więcej niż dwóch imion, pisanych osobno, bez łącznika, żeńskich dla dziewczynek, męskich dla chłopców. Wyjątkowo imię żeńskie Maria można — zgodnie z tradycją — nadać jako drugie imię chłopcu, np. Artur Maria, Tadeusz Maria.

Należy bezwzględnie unikać nadawania imion budzących ujemne skojarzenia (mówi o tym ustawa), np. Belzebub, Kurtyzana, Lucyfer. Takie imiona krzywdzą dziecko.

Podsumowując - moja Nadzieja (dla córeczki) odpada. Jakim cudem zobaczyłam w tym roku chłopaka o imieniu Sajmon? I kto wpadł na pomysł, żeby dać swojemu synowi na imię Opieniek?

Do tematu imion jeszcze, jak nic, wrócę.

Źródło: "Zalecenia dla urzędów stanu cywilnego dotyczące nadawania imion dzieciom osób obywatelstwa polskiego i narodowości polskiej" (opublikowane w “Komunikatach Komisji Kultury Języka Komitetu Językoznawstwa PAN”, nr 1(4) / 1996) za: www.rjp.pan.pl.

Młodszy Jastrun

2010-10-20T21:19:00.001+02:00

Kanapkowa kampania

2010-10-18T21:23:00.002+02:00

nie równa się
Dużej. Ani DUŻYM.

"Sprawdzę loty na jesień"

2010-10-16T11:18:00.004+02:00

- W porządku. Prześlę ci e-mail z moimi wolnymi weekendami - wszystkie info.

Wie, że nie cierpię słowa "info". Podobnie jak nie cierpię ludzi, którzy robią "rez" w restauracji. Albo mówią "pozdro". Nie cierpię również ulubionego słówka Ethana, które stworzył specjalnie po to, żeby mnie drażnić: "jejaje", czyli: "Jesteś, jaka jesteś".
- Brzmi w porzo. - Uśmiecham się.
- No to super.

fragm. książki Emily Griffin, Coś pożyczonego, tłum. Anna Gralak, Kraków 2007.

Wśród cudzych słów

2010-10-14T17:34:00.006+02:00

źródło: goldenline.pl

"Cudzysłów, podobnie jak nawias, ma charakter wyodrębniający i składa się z dwu znaków - otwierającego i zamykającego" (Nowy Słownik Ortograficzny PWN). Ale to, co robi z nim Word albo Blogger, to już masakra.

Ubolewam nad tym, że uczniom w gimnazjum muszę tłumaczyć, jak cudzysłów wygląda: myli im się zazwyczaj znak otwierający, dolny z górnym i odwrotnie. Moi gimnazjaliści to jednak bardzo wąska grupa społeczna.

Co z tymi, których w życiu nie spotkałam, ale którzy znaku cudzysłowu także używają?

Wiem, wiem - ten, kto dużo (i prawie wszystko) pisze na klawiaturze, nie zawsze sobie z niepoprawności znaku zdaje sprawę. " jest, więc co z tego, że otwiera cytat - na górze. Póki jednak umiejętności pisania odręcznego nie tracimy, warto byłoby pamiętać, że symbol " oznacza... cal lub sekundę - jednostkę geograficzną.

Chyba zacznę więc używać tutaj cudzysłowu ostrokątnego.
:-)

Odważnie(j)

2010-10-14T10:01:00.000+02:00

O - ry

2010-10-11T16:56:00.005+02:00

Oryginalny jest w słownikach... obu.;-)

Sam oryginał pochodzi z łaciny (originalis = początkowy). U nas jednak ostatnio i w wymowie, i w pisowni coraz częściej traci "y". Przypomina mi wtedy takie, również niedorozwinięte, *w ogle.

Moim zdaniem "y" nie ma się co bać!

I oryginalnym być, a jak.

Przyjemnego weekendu!

2010-10-08T19:43:00.008+02:00

Do jednego worka ze "Smooth criminal" Michaela Jacksona (♥ MJ) wrzucam: piosenkę o czarnym kocie, Katie Melua i jej "Nine million bicycles in Będzin" oraz... "5 ciastek" (tu).

Polecam mistrzów.:-)

Do środka...

2010-10-08T19:13:00.002+02:00

Fot. ange de l'amour (Flickr)

Szpilki na Giewoncie

2010-10-07T12:18:00.005+02:00

Magda Schejbal, źródło: Internet

Nie widziałam "Szpilek". Mój kuzyn, który od urodzenia mieszka w górach, powiedział mi kiedyś, że tylko polskie dziewczyny potrafią na ośnieżony szczyt wejść w butach na obcasie, w krótkiej spódniczce, za rękę ze swoim mężczyzną - ale coś mi się wydaje, że to nie o to chodzi w tym serialu...

Wiem jedno: chodzi o Zakopane. I mam cichą nadzieję, że dzięki "Szpilkom" oglądający nie będą już mieli ani kawałka kłopotu z odmianą Zakopanego przez przypadki. Bo... gdyby istniał ranking miast, z którymi większość Polaków nie potrafi sobie (językowo) poradzić, na pierwszym miejscu byłoby właśnie Zakopane.

Czy jednak wszyscy występujący w serialu aktorzy mówią o Zakopanem poprawnie?

Mam kolegę, Sebastiana, który się z Zakopanego... śmieje. Uważa, że formy: w Zakopanem i o Zakopanem brzmią... wieśniacko, dlatego on "specjalnie" wymawia je z błędem.

Rozbroił mnie tym stwierdzeniem. Bo nie wiem: co mogłabym na "wieśniackie brzmienie" odpowiedzieć...?

Kruche!

2010-10-06T15:04:00.008+02:00

kartka z Turcji, 2010

Światowe dziedzictwo kultury jest jak wielkie puzzle. (...)

Wiele osób nie zauważa, że nasze dziedzictwo jest zagrożone, choćby takimi katastrofami, jak powodzie, trzęsienia ziemi czy też zanieczyszczenia atmosfery, wynikające z działalności człowieka. Nawet małe, z pozoru nic nieznaczące zachowania, jak choćby zbieranie przez turystów kawałków antycznej mozaiki jako pamiątki, ma zgubne skutki, jeśli jest powtarzane przez tysiące osób.

Dotykanie zabytkowych kamieni, drewna czy metalu zostawia ślady tłuszczu, kwasu i cukru na ich powierzchni. Wchodzenie na zabytkowe obiekty narusza ich strukturę u podstaw, powodując ich powolny rozpad. Pisanie inicjałów czy imion na obiektach powoduje ich nieodwracalne niszczenie. Spacer w ciasnych miejscach z pełnymi torbami czy plecakami może spowodować zarysowanie ściennych malowideł lub ukruszenie delikatnych elementów konstrukcji. Przykładów nieświadomego niszczenia kulturowego dziedzictwa jest bardzo wiele.

W 2020 roku po świecie podróżować będzie 1,6 miliarda osób. Wzmóżmy naszą czujność i bądźmy bardziej wrażliwi na problem niszczenia dziedzictwa kulturowego, tak byśmy mogli wspólnie zaangażować się w jego ochronę i razem cieszyć się z jego bogactwa i różnorodności.

MIĘDZYNARODOWA ORGANIZACJA OCHRONY DZIEDZICTWA KULTUROWEGO (ICCROM)
fragm. apelu pt. "Dziedzictwo kultury jest kruche!"

Kartka z zeszytu

2010-10-04T19:27:00.002+02:00

Z francuska

2010-10-03T13:57:00.002+02:00

A propos - w jęz. francuskim s na końcu wyrazu się nie wymawia (z wyjątkiem imion, np. Agnes czy Louis), a akcent w tym zapożyczeniu pada na ostatnią sylabę...

Tylko

2010-10-02T18:27:00.008+02:00

wszystkim moim czytelnikom -

za spędzany na blogu czas, za uwagę, komentarze i refleksje na temat języka polskiego. Dzięki statystykom Bloggera wiem, że najwięcej osób czyta mnie, co nie dziwi, w kraju. Cieszę się, że tych dbających o poprawność językową w Polandzie lub zafascynowanych polszczyzną (jak ja) jest tak wielu.

Mam również czytelników w... Belgii, Wielkiej Brytanii, Niemczech, Danii, USA, Kanadzie, Czech-ach!, Finlandii i Francji, a nawet... Norwegii i Irlandii! Moi drodzy, naprawdę dziękuję. Wasze wizyty na blogu są dla mnie jak pocztówki z tych wszystkich miejsc, w których teraz jesteście - w niewielu byłam, ale to zawsze miłe, kiedy na końcu świata ktoś przez chwilę o tobie pomyśli...

Przyszedł październik, zostały jeszcze tylko trzy miesiące dwa tysiące dziesiątego. I nadal zapraszam do czytania!

Czwartkowy

2010-09-30T17:02:00.005+02:00

"Dziś musi być czwartek.
Nigdy nie mogłem się połapać,

o co chodzi w czwartki".

Douglas Adams
(na zdjęciu)
Fot. Michael Hughes

Erotyk na dzień dobry

2010-09-28T22:28:00.004+02:00

źródło: Le Love

"Fantazja"

Mężczyzna zaprasza na
kawę.
Moja fantazja sięga dalej
niż to krzesło.
Ja jestem w Tobie.
Ciało w tym właśnie pokoju,
zaczynam wędrować,
po ciele
przez krew
w Tobie zanurzam
myśl
z Tobą w tej chwili
wszystko i nic

Aneta Markocińska

Kilka słów o bieliźnie

2010-09-27T15:28:00.006+02:00

W *2010-siątym roku opanowanie pisowni liczebnika stało się *1-dnym z najtrudniejszych zadań w historii języka polskiego. A jeszcze *5-ęć lat temu nikt by się tego nie spodziewał!

Na szczęście, jeśli widzisz liczbę, ale nie umiesz jej poprawnie przez przypadki odmienić, my to, głupku, za ciebie zrobimy.

Z pozdrowieniami dla naszych klientek -
e-lady.

Kartka z Białegostoku

2010-09-26T15:06:00.004+02:00

Źródło: Internet

Byliśmy wczoraj na zakupach w "Biedzie".

:-)

Jesien-nie

2010-09-23T08:40:00.003+02:00

Źródło: Internet

Oto widzisz, znowu idzie jesień,
człowiek tylko leżałby i spał...
Załóżże twój szmaragdowy pierścień:
blask zielony będzie miło grał.

Lato się tak jak skazaniec kładzie
pod jesienny topór krwawy bardzo -
a my wiosnę widzimy w szmaragdzie,
na pierścieniu, na twym jednym palcu.

Mistrz Konstanty!

Dać świadectwo

2010-09-23T08:35:00.000+02:00

Abstrahując od tematu...

2010-09-23T08:25:00.001+02:00

Wczoraj (s)tworzyłam swojego anioła!

Dr Condom

2010-09-20T15:09:00.007+02:00

Już od dobrych trzech lat zastanawiam się nad tym, skąd Polacy biorą *kondony. I wciąż... nie mam pojęcia!

Słowo kondom (prawie jak ang. condom), pochodzi najprawdopodobniej... z łaciny i oznacza zbiornik (łac. condus). Łacińska jest też zresztą prezerwatywa (praeservativus - ochronny).

Czytałam o legendarnym doktorze Condomie, który w XVIII w. dostarczał lniane prezerwa- tywy na dwór angielski, pułkowniku Condumie, który wprowadził prezerwatywy do obowiązkowego wyposażenia swoich żołnierzy oraz o francuskim miasteczku Condom, gdzie stosowano błony zwierzęce jako ochronę przed chorobami wenerycznymi.

Więc skoro kondom za trudny, proponuję kupować prezerwatywy. Albo... gumki.

Mam pytanie

2010-09-18T10:32:00.009+02:00

Czy często zdarza ci się na powitanie użyć słów:

Dopiero kilka dni temu, kiedy po zachodzie słońca wpadłam do osiedlowego spożywczaka i w chwili przechodzenia przez próg uświadomiłam sobie, że już nie może być "dzień dobry", z moich ust wypłynął "dobry wieczór". Ale nie mogę sobie przypomnieć, kiedy go użyłam, witając się z kimś, wcześniej...

Nigdy nie miałam psa (ani kota); żadnego zwierzęcia, które trzeba o zmroku wyprowadzać na siku. Nie spotykałam się więc na wieczornych spacerach z sąsiadami, a kiedy zdarzało mi się wracać nocą z imprez, nie przecinał mojej drogi nikt, dosłownie nikt znajomy.

Tak jest zresztą do dzisiaj...

Zakupy po zachodzie słońca zdarzają mi się tylko w centrach handlowych, ale tam - wiadomo - nie ma pogody. "Dzień dobry" pasuje więc zawsze. Po za tym każdego dnia słyszę i wymawiam to zaklęcie z osiemdziesiąt razy i może dlatego wydaje mi się ostatnio wyjątkowo pozbawione smaku.

Jedyna nadzieja chyba w tym, że idzie jesień. Kiedy świat już o piątej po południu będzie mroczny, do języka wróci życzenie dobrego wieczoru. A i następujące po nim - dobrej nocy...

"Dobranoc" to tak naprawdę mój faworyt.:-)

Włosy a fryzura

2010-09-15T14:33:00.002+02:00

fot. ann h.

"Włosy mają być lekkie i się poruszać z każdym ruchem twojego ciała. Powinny wyglądać jak włosy, a nie jak fryzura".

Robert Kupisz

Wynalazek ELLE

2010-09-13T18:30:00.008+02:00

Chciałabym mieć takie okulary... Domyślam się, że są przeciwieństwem przeciwsło- necznych: na polską jesień i zimę byłyby idealne!

Na zdjęciu: fragm. felietonu Marty Kalinowskiej "W witrynach odbicia", ELLE, paźdź 2010.

Na koncie

2010-09-11T14:28:00.010+02:00

Miesiąc temu postanowiłam usunąć swoje konto na Facebooku. Ale... nie ma tam takiej opcji - mogłam je jedynie zdezaktywować.

Dzięki temu w każdej chwili - jeśli tylko zmienię zdanie! - wrócę do świata moich znajomych i przyjaciół.

Zespół Facebooka zaprasza.

Ars Erotica

2010-09-09T18:54:00.006+02:00

Źródło: Internet

Nie dziwi mnie, że kiedy młodzi ludzie przychodzą do gimnazjum i na lekcji polskiego pada słowo "erotyka", na ich ustach maluje się wcale niezawstydzający uśmiech. Ale dorośli to co innego.

Erotyka, nie wiedzieć czemu, w dzisiejszych czasach ma wyjątkowo złą prasę; coraz częściej jest mylona z pornografią.

Erotyka czyli sprawy miłości zmysłowej od razu (i dobrze) kojarzy się z Erosem - mitologicznym bożkiem (kogo? czego?) miłości. W rodzinie wyrazów, obok erotyki, znajduje się erotyzm, erotyk, erotyczny, erotoman i erotomania, a w każdej z definicji, z wyjątkiem dwóch ostatnich, występuje słowo miłość.

Można podkreślić, że to miłość zmysłowa - erotyka bowiem dotyczy miłości do partnera, nie do Boga czy rodziny.

Z drugiej strony jest pornografia. Również pochodząca z greckiego, z połączenia słów nierządnica porne i piszę grapho. Obejmuje pisma, rysunki, obrazy i filmy obliczone na wywołanie u odbiorcy podniecenia seksualnego.

I jak tu mylić jedno z drugim?

Bo żyjemy teraz w czasach, w których już chyba w s z y s c y wiedzą, że seks ani podniecenie nie równa się miłość, prawda?

Być w Chorwacji

2010-09-08T18:27:00.007+02:00

fot. ~es~ ~mn~

Okiem mężczyzny

2010-09-07T08:22:00.000+02:00

Aga naga

2010-09-05T15:38:00.007+02:00

Jedna rzecz, to zrobić w łóżku ze słowa włóż żółwia. Druga - zbudować zdanie (sentencję albo wiersz), które brzmi tak samo, niezależenie od tego, czy czytamy je normalnie, czy wspak.

Zdania lustrzane to palindromy.

Mów, dała dwóm?
Józef Godzic

Podobno palindromy są tak stare jak świat. Anglicy twierdzą, że pierwszego użył w edenie Adam, który zwrócił się do Ewy słowami: Madam, I'm Adam. Tak, wyobrażam sobie, jak pierwsi ludzie mówią w rajskim ogrodzie po angielsku...

Ilu trener tuli?
Tadeusz Morawski

Autorami polskich palindromów są między innymi Julian Tuwim, Stanisław Barańczak, Józef Godzic i Tadeusz Morawski. Można je zebrać w kilkanaście kategorii tematycznych, poczynając od zabaw językowych dla dzieci, a kończąc na tekstach politycznych i erotycznych.

Tadeusz Morawski napisał nawet jednego o Uli: Ilu tuli filut Uli?

Filut - żeby nie było - to "tylko" spryciarz i żartowniś!

Więcej polskich palindromów można znaleźć tutaj, a przykłady zdań lustrzanych, występujących w innych językach, podaje Wikipedia.

Po 22:00...

2010-09-03T23:28:00.007+02:00

fot. Kirill Khanenkov

Rozmowa małżeństwa w łóżku:
- Kochanie, włóż od tyłu - mówi żona.
- Żółw! - odpowiada zadowolony mąż.

:-)

Rozmowy z książkami

2010-09-03T15:27:00.004+02:00

Agnieszka Glińska, reżyserka teatralna i telewizyjna, aktorka,
fot. Łukasz Gawroński

"Ja z książkami rozmawiam jak jak z mało którym człowiekiem. I tak od lat gadam też z dramatami Antoniego Czechowa. [...] On pomógł mi też zrozumieć, że nie można o człowieku mówić przymiotnikami.

Te dramaty i te książki idą ze mną przez życie. Czasem przychodzi dzień, kiedy dzięki nim czuję się bogatsza, czasem czuję się biedniejsza. Raz myślę, że się rozwijam, a potem znowu - że się zwijam. Ale te książki mi towarzyszą. I składam się z nich w tak samo dużej części jak z ludzi, z którymi byłam w bliskiej i intensywnej wymianie. Różnica polega na tym, że ludźmi się oblepiam, a książki składają się na mnie głębiej. Dotykają tej nitki, wokół której się buduję. Bardzo bym się chciała dowiedzieć, czym jest ta nitka. I czy ona jest moja. Czy tylko przeze mnie przechodzi? I gdzie prowadzi? Do jakiejś odpowiedzi?"

fragment rozmowy Magdaleny Rybak z Agnieszką Glińską,
"Ja i szklany klosz", Zwierciadło, styczeń 2009.

Dopisek

2010-08-31T21:16:00.013+02:00

Za kilkanaście lat - tak mi się wydaje - postscriptum umrze. Nie ma już w XXI wieku racji bytu; teraz tylko niewielka część społeczeństwa potrafi pisać listy (ze znanych mi osób jedynie Jola i pani Halinka), a to w listach - i we wszystkim, co pisane odręcznie - postscriptum było tak bardzo potrzebne.

Dopisek do listu/ artykułu...

W dwa tysiące dziesiątym mamy zamiast listów e-maile, piszemy podania i smsy, a dzięki ctrl c i v wszystko to, o czym zapomnieliśmy w treści tekstu, łatwo możemy wstawić, wkleić, przestawić, niepotrzebne skreślić.

Ale jedna rzecz to umieranie, druga - stopień znajomości łaciny w społeczeństwie polskim. Bo mimo że skrótowiec PS polszczyzna sobie całkiem dawno przyswoiła, to ja wciąż spotykam się z pisownią zakropkowaną: *P.S. - czyli po łacinie właśnie.

To jakaś ukryta w sercu miłość do niby-martwego języka?

Wiedziałam! :)

Nic wyjątkowego

2010-08-29T21:42:00.015+02:00

"Ze zdumieniem przyłapałam się na czytaniu poezji miłosnej zamiast powieści, które dotychczas tak lubiłam; skoro jakiś nieżyjący poeta z drugiego końca świata potrafił tak precyzyjnie opisać moje uczucia, z pokorą musiałam przyznać, że moja miłość nie była niczym wyjątkowym, że nie odkryłam niczego nowego, wszyscy zakochują się tak samo".

Isabel Allende, "Portret w sepii", przeł. Marta Jordan.

Będzie jesień...

2010-08-27T10:37:00.009+02:00

Źródło: Internet

... a poznacie ją po liściach.

Zacznie się właściwie tuż po powrocie z wakacji i urlopów. Spotkacie się ze znajomymi, którzy też akurat skądś wrócili i po całej litanii opowieści gdzie, z kim i do której, padnie pierwsze z jesiennych pytań: a gdzie wy byLIŚCIE?

Potem będzie jak z płatka: bawiLIŚCIE się? OpalaLIŚCIE się? Dużo przespaLIŚCIE, hmmm? I tak liście będą opadać w każdym ze zdań - gdzieś do listopada... Wszystko z powodu złego akcentowania.

W temacie poprawności językowej kwestie akcentu zawsze wydawały mi się wyższą szkołą jazdy. Bo łatwo jest wyjaśnić komuś, że źle odmienia wyraz przez przypadki, zabił zaimek albo zrobił w zdaniu błąd stylistyczny. O wiele trudniej zaś w taki sposób wypowiedzieć wyraz albo frazę, żeby usłyszał te delikatne przyciski na wybranych sylabach, do których wielu ludzi po prostu nie przywiązuje żadnej wagi albo - jakimś cudem - naprawdę nie słyszy.

Poprawne akcentowanie jest bardzo istotnym elementem kultury wypowiedzi, a, co za tym idzie, świadczy o kulturze osobistej mówiącego. Zofia Czarniecka - Rodzik

Zasady akcentowania dotyczące czasowników nie są zbyt skomplikowane. W języku polskim akcent (mocniejsze wymówienie jednej z sylab w wyrazie) jest stały i pada na ogół na przedostatnią sylabę: wysłu cha li, wysłu cha łam.

Formy 1. i 2. osoby liczby mnogiej czasu przeszłego akcentujemy na trzeciej sylabie od końca: wysłu cha liśmy i wysłu cha liście, i dlatego nie powinno tu być żadnych *liśm i liści.

Zaś na czwartej sylabie od końca akcentujemy czasowniki w 1. i 2. osobie liczby mnogiej trybu przypuszczającego: wysłu cha libyśmy i wysłu cha libyście.

Widać więc, że końcówki w odmianie czasowników mogą być różne (-li, -liśmy, -libyśmy), ale serce akcentu pozostaje niezmienne!

Tyle teorii. Na zadanie domowe proponuję przesłuchać kawałek "Glam rap" (Tede & Natalia Lesz) i zobaczyć, jak temat [*liśm i] liści wygląda w praktyce - u Tedego:

Do wpięcia

2010-08-26T22:08:00.002+02:00

z Andy'ego Gullahorna

[O]błędne sceny

2010-08-25T10:34:00.006+02:00

Scena pierwsza, McDonald's, późne popołudnie.

u. Dzień dobry, poproszę lody z polewą truskawkową.
Chłopak za kasą: Jednego?
u. Jedną porcję, proszę.

To był jeden z tych upalnych, sierpniowych dni... A chłopak, który ze mną rozmawiał, wyglądał na tak zahukanego, że... nie miałam odwagi go poprawić.

Nadal nie lubię, jak nieznajomy mężczyzna proponuje mi w miejscu publicznym loda.;-) Ani jednego.

Scena druga, wypożyczalnia filmów.

Stałam tamtego dnia w kolejce za mężczyzną, któremu kasjer po chwili milczenia zaczął się tłumaczyć: przepraszam, ale jestem tu nowy i jeszcze nie do końca nauczyłem się obsługi całego naszego systemu. Komputer często mi się zawiesza i wtedy muszę go parę razy *włanczać i *wyłanczać...

Wiadomo - jakby go włączał i wyłączał, byłoby inaczej!

Ale ten sierpień już powoli się kończy, za chwilę nadejdzie jesień. Ona mi przyniesie wiele nowych błędów językowych - na dniach...

Niezapominajka

2010-08-24T16:26:00.005+02:00

Przedrostek super- z rzeczownikami (kto? co?) piszemy łącznie.

Z przymiotnikami (superczuły) też!

To...

2010-08-24T09:53:00.005+02:00

Tomasz ma rację, to tyta. W Realu widziałam ją pod nazwą "rożek", a tuba... wydaje mi się wręcz genialna!;-)

Tyta jest typowo śląska. I pyszna, bo wkłada się do niej maszkiety. Rodzice dają ją dziecku, kiedy pierwszy raz w życiu idzie do szkoły: ma być osłodą na... dwanaście kolejnych lat nauki. Niestety czekolada przestaje działać po kilku godzinach, potem zostają już tylko zdjęcia.

I nauczki, bo nauka jest sprawą ludzi wielkich (Lec).

Sierpień, śląskie

2010-08-22T13:33:00.006+02:00

Pod koniec lata na witrynach śląskich sklepów pojawiają się...

no właśnie: co to jest? :-)

Wystroić słowa

2010-08-22T11:13:00.004+02:00

fot. Krzysztof Opaliński

Kasia Nosowska: Sama długo nie miałam przekonania, że wiem, co robię ze słowami. Teraz je "żenię". To tak, jakby słowa fruwały w przestrzeni i nagle jestem swatką. Spotykam dwa osobne, które - moim zdaniem - perfekcyjnie do siebie pasują i zafunkcjonują jako szczęśliwa para w zdaniu.

Agnieszka Litorowicz-Siegert (Twój STYL): I tak powstaje Umieraj stąd... Od razu kultowe.

Kasia Nosowska: Naprawdę ci się podoba? Czasami przychodzi mi do głowy coś takiego, że krzyczę szczęśliwa: o Jezu! A zaraz zjawia się myśl: banalne, niemożliwe, by ktoś na to nie wpadł. Słowa do tekstów traktuję odświętnie. [...]

fragment wywiadu "Nie szukam guza, przysięgam", Twój STYL, wrzesień 2010.

From Poland

2010-08-20T19:21:00.005+02:00

spinki, projekt: Katarzyna Molicka i Michał Sowa

naklejki na klawiaturę, projekt: Paweł Dadok i Joanna Madej

Więcej informacji o innych pamiątkach z Polski i wystawie "Nie zapomnij o mnie" - tutaj.

Dziecko w drodze

2010-08-19T09:08:00.006+02:00

Przy okazji liczby mnogiej i dyskusji na temat ciąży z z, zaczęłam myśleć ostatnio o dzieciach. Tych nienarodzonych.

Już w zeszłym roku pisałam o tym, że są oksymoronem. Sprzecznością. W słownikach definicja dziecka brzmi: człowiek od urodzenia (np. SJP PWN, Warszawa 1988). To znaczy, że póki się nie urodzi - dzieckiem ani człowiekiem nie jest.

Inne konstrukcje językowe tę tezę potwierdzają:

[kobieta jest w ciąży, a więc nosi w sobie ciężar; nic ponad to],
spodziewamy się dziecka czyli czekamy na nie. Bo jeszcze go nie mamy, podobnie jak w zdaniu
będziemy mieli dziecko. To wszystko czas przyszły niedokonany.

Kobiety noszą w sobie owoce (miłości i innych nieszczęść), są także w stanie błogosławionym. On jest zresztą moim ulubieńcem. Język polski jednak dość wyraźnie zaznacza, że dzieci się rodzą, a nie rozwijają w brzuchu matki.

Co tu więc myśleć o dziecku w drodze...?

Słowa cenne

2010-08-17T10:15:00.005+02:00

Kellan Lutz & Robert Pattinson, źródło zdjęcia: Internet

Miesiąc temu obejrzałam w kinie ekranizację trzeciej części sagi Stephenie Meyer: "Zaćmienie".

Podczas seansu bawiłam się genialnie, co w dużej mierze było zasługą świetnego towarzystwa - a kiedy na ekranie po raz pierwszy pojawił się Kellan Lutz w roli jednego z braci Cullenów, zaczęłam grę w liczenie na palcach jego filmowych kwestii.

Chłopak staje się coraz bardziej popularny, w czym więc drzemie jego aktorski talent...? Przecież ciało atlety to już dziś trochę za mało...

Kellan Lutz w "Zaćmieniu" ma 7 (słownie: siedem) kwestii. Sześć z nich to zdania (zawierają orzeczenie), a jedna kwestia jest wypowiedzeniem. Emmett Cullen mówi wtedy: "Again?"

I to wszystko.

Za tę swoją rolę otrzymał wynagrodzenie rzędu pięciuset tysięcy dolarów. Stawka za kolejną część sagi będzie bliska milionowi. Kellan chce cztery (miliony $).

Cenne muszą być jego słowa, naprawdę.

Ja, podobnie jak Kellan, także zarabiam, wypowiadając/ powtarzając słowa i zdania napisane przez innych. I też je odpowiednio interpretuję. Moje niestety jednak tyle nie ważą. Są więc chyba... bezcenne!

W początkach języka polskiego bezcennymi nazywano te przedmioty, które były tak liche i brzydkie, że nie zasługiwały nawet na to, aby nadać im jakąś cenę. Od tamtego czasu rzeczy bezcenne przeszły całkowitą metamorfozę. Może kiedyś taka sama zamieniłaby zarobki nauczycielskie w aktorskie...?;-)

Byłoby pięknie, ach.

Kartka z zeszytu

2010-08-16T16:43:00.003+02:00

Liczba mnoga

2010-08-15T17:19:00.006+02:00

[...] Tendencja współczesnego świata do upodabniania się do siebie kobiet i mężczyzn szczytuje nie tylko w wynalazkach. Weźmy na przykład najbardziej poprawną formę odbywania porodów w chwili obecnej - w parze. Coraz częściej też mówimy, że "jesteśmy w ciąży". Tymczasem... wybaczcie, ale nie jesteście. Ona jest, a ty jej to zrobiłeś - różnica niby subtelna, ale istotna. [...]

fragm. "Negocjacji naturalnych" Zuzy Ziomeckiej, ELLE, wrzesień 2010.

Nazwy własne

2010-08-13T14:35:00.004+02:00

W moim otoczeniu ostatnimi czasy pojawiło się wyjątkowo dużo kobiet, oczekujących dziecka. Wprawdzie jeszcze nie rozmawiałam z nimi o cudach narodzin (jakim cudem się u-rodzi?), ale zdążyłam już wysłuchać kilku historii na temat trudnej sztuki nadawania imion.

O tym, czemu jest skomplikowana, dowiedziałam się dopiero (!) z genialnego skeczu Kabaretu Moralnego Niepokoju:

Jako filolog z wykształcenia - i z zamiłowania - od zawsze miałam słabość do imion niecodziennych, oryginalnych. Kiedy dzięki studiom albo literaturze poznawałam kolejne, myślałam o nich jak o potencjalnych imionach dla moich dzieci.

Niezmiennie jestem pod urokiem imienia Jasna. I Bratumiła. Podoba mi się też bardzo Nadzieja oraz Saskia. Wśród męskich także mam swoich ulubieńców, między innymi Gabriela, Mateusza i Maksymiliana. Ale mój faworyt to węgierskie imię...

Naprawdę! Za to jako filolog z doświadczenia - wiem, jaki los spotyka w szkole dzieci o imionach niepospolitych, oryginalnych. Nic przyjemnego (razy dwanaście lat nauki).

Nadzieja tylko w tym, że do wszystkiego można się w życiu przyzwyczaić, prawda?
:-)

Bilans wodny

2010-08-11T08:04:00.001+02:00

W szafie piszczy

2010-08-11T07:45:00.005+02:00

Źródło: karla's closet

Refleksje o łysych

2010-08-09T19:28:00.003+02:00

Kiedy człowieka ogolą na łyso, nie może on już raczej używać szamponu do włosów. Pozostaje mu tylko myć głowę.

Ale kobiety też czasem mówią, że myją głowę, choć mają włosy. Więc...

myjesz głowę czy myjesz włosy? ;-)

Na językach

2010-08-07T15:41:00.005+02:00

Piękna jest nasza ojczysta mowa.
Oj - czysta! Zwłaszcza niektóre słowa.

"Lekcja polskiego",
Włodzimierz Boruński

Włosy nie-zbędne

2010-08-05T10:30:00.007+02:00

So I find a reason to shave my legs each single morning...

Shakira, "The one"

Źródło zdjęcia: *Yei* on Flickr

Nie pamiętam już, kiedy pierwszy raz zaczęłam usuwać włosy ze swojego ciała, żeby być piękną... Musiało to być bardzo dawno temu, bo w czasach, kiedy jeszcze bałam się ostrza żyletki. Ale tak jak dziś - na rynku było wtedy wiele dostępnych środków do usuwania "zbędnego owłosienia" (swoją drogą uwielbiam to wyrażenie: genialny był ten, który je wykorzystał w marketingu! Do tej pory wydawać by się mogło, że człowiekowi zbędne są tylko włosy na dłoniach i stopach - i dlatego ich tam nie mamy).

W każdym razie żyjemy w Wielkiej Erze [D]epilacji i przebieramy w kosmetykach jak nigdy.

Ja już za młodu odrzuciłam metody najboleśniejsze. Nikt, naprawdę nikt nie jest mnie w stanie przekonać, że ból jest ważną i wartościową częścią mojego życia. Jestem najszczęśliwsza, kiedy mnie nic nie boli!

Dlatego uwielbiam depilację czyli usuwanie włosków z powierzchni skóry bez cebulek. Jak w reklamach - przejeżdżam maszynką po łydce... z uśmiechem na ustach.

A to, co mnie odrzuca, to epilacja. Wyrywanie z siebie owłosienia. Dosłownie, włosek po włosku. Z cebulką. Robią to pęsety, woski, cukry, plastry, maszynki Brauna i niektóre kobiety innym kobietom.

Znam jednak wszystkie plusy i minusy obu metod, jestem mądra. Brwi przecież nikt sensowny sobie nie goli - trzeba je epilować. Śmieszy mnie tylko czasami, kiedy ludzie nie wiedzą, co robią.

Epilują się czy d(e)-?

Podpowiedź: jedna z najsłynniejszych maszynek do usuwania tego "zbędnego" owłosienia nazywa się Silk epil. Nie *depil.

dwa tysiące dziesiąty

Na koniec

Szczęśliwego!

Miło było

Otwarte pytanie

Kartka z zeszytu

Statystycznie

Czas: start!

Prezent dla mnie

Świąteczne, językowe starocie

Dobre warunki narciarskie w Betlejem*

Święta - językowo i cynicznie (o handlu)

"Kolęda dwóch serc"

Hej, Kolęda!

Karmelowy...

Kici kici

Pończosznictwo

Na sumieniu

Liniowy

Muzyczny

Cygański

Imieninowy

Kartka z zeszytu

Listy i inne zwierzęta

Gościnnie

*Naciś i *wyciąg

Kłopoty z dziewczynami

29

Rzeczywiście?

Okiem Megan

Bezmężna, bezdzietna

Jutro

Na marginesie sprzed 6 lat

A jednak jest!

Zabawy językiem angielskim

Pewnego dnia w Belgii

Dwa tysiące dziesiąty w pigułce

PKO też lubi Mrożka

Supercytat

Książkowe przekleństwo

Nowy instrument muzyczny

Wodny świat...

Umiejętność opisywania

Słodki listopad

Ktoś tu łże

Kartka z zeszytu

Co piszesz?

Becoming Jane

Mogę mieć Nadzieję!

Daj mi imię

Młodszy Jastrun

Kanapkowa kampania

"Sprawdzę loty na jesień"

Wśród cudzych słów

Odważnie(j)

O - ry

Przyjemnego weekendu!

Do środka...

Szpilki na Giewoncie

Kruche!

Kartka z zeszytu

Z francuska

Tylko

Czwartkowy

Erotyk na dzień dobry

Kilka słów o bieliźnie

Kartka z Białegostoku

Jesien-nie

Dać świadectwo

Abstrahując od tematu...

Dr Condom

Mam pytanie

Włosy a fryzura

Wynalazek ELLE

Na koncie

Ars Erotica

Być w Chorwacji

Okiem mężczyzny

Aga naga

Po 22:00...

Naciś i wyciąg